Historia zabójstw honorowych: Tanja A. (2010)

Tanja A.
ur. 1971
zasztyletowany: 12 kwietnia 2010 roku
Miejsce zamieszkania: Marburg
Pochodzenie: Ofiara: Niemcy; Sprawca: Tunezja
Pochodzenie: Ofiara: Niemcy; Sprawca: Tunezja
Dzieci: 2
Sprawca: jej mąż Moncef A. (55 lat)

Tanja jest tłumaczką i mieszka ze swoim mężem Moncefem, dwójką dzieci, które mają razem oraz ojcem, który wymaga opieki, w domu należącym do rodziny Tanji. Moncef jest informatykiem, ale nie pracuje i mówi łamanym niemieckim. Kilkakrotnie wyjeżdża do Arabii Saudyjskiej i staje się coraz bardziej religijny. Jego córka uczęszcza do szkoły koranicznej. Tanja opiekuje się ojcem i dziećmi. Mówi się, że mąż wzywał ją do siebie, gdy zbyt długo jej nie było.

13 kwietnia 2010 roku Moncef wczesnym rankiem zabija żonę nożem, prawdopodobnie na oczach jej ojca, który porusza się na wózku inwalidzkim. Następnie oddaje się w ręce policji. Funkcjonariusze znajdują ciało i narzędzie zbrodni w kałuży krwi. Proces rozpoczyna się w styczniu 2011 r.

W maju Moncef zostaje skazany na 8 lat więzienia za nieumyślne spowodowanie śmierci. Po odbyciu połowy kary - czyli po 4 latach - zostaje deportowany. Ale nie do Tunezji, lecz do Francji, bo tam mieszka duża część jego religijnej rodziny. Przez kilka lat ma zakaz wjazdu do Niemiec.

Co to jest zabójstwo honorowe?

Morderstwo dla honoru jest morderstwem w imię honoru. Jeśli brat morduje swoją siostrę, aby przywrócić honor rodziny, to jest to zabójstwo honorowe. Według aktywistów, najczęstszymi powodami morderstw dla honoru są:

odmawia współpracy w zaaranżowanym małżeństwie.
chce zakończyć związek.
była ofiarą gwałtu lub napadu na tle seksualnym.
został oskarżony o stosunki seksualne poza małżeństwem.

Obrońcy praw człowieka uważają, że co roku dokonuje się 100 tys. zabójstw honorowych, z których większość nie jest zgłaszana władzom, a niektóre są nawet celowo ukrywane przez same władze, na przykład dlatego, że sprawcy są dobrymi przyjaciółmi lokalnych policjantów, urzędników lub polityków. Przemoc wobec dziewcząt i kobiet pozostaje poważnym problemem w Pakistan, Indie, Afganistan, Irak, Syria, Iran, Serbia i Turcja.