Historia zabójstw honorowych: Ramona S. (2004)

Ramona S.
ur. 1982 r.
utopił się: 9 października 2004 r.
Miejsce zamieszkania: Berlin-Spandau
Pochodzenie: Ofiara: Niemcy, Sprawca: Liban
Dzieci: 2 synów, w chwili popełnienia zbrodni 2 i 3 lata.
Sprawca: jej partner Mohammed El-C., 23 lata w chwili popełnienia zbrodni

W lecie 2001 roku Ramona i Mohammed zawarli małżeństwo imamskie, tzn. związek religijny, który w Niemczech nie jest uznawany za małżeństwo. Mają dwóch małych synów. Ojciec jest agresywny. Młoda matka kilkakrotnie ucieka, ale zawsze wraca, przypuszczalnie wbrew radom rodziny.

Mohammed zabrania swojej partnerce życiowej kontaktów z przyjaciółmi i znajomymi. Jednak w październiku 2004 r. nalega na wieczorne odwiedziny u kuzynki. On odmawia opieki nad dziećmi. Ona idzie do łazienki, żeby się przygotować. Tam on ją atakuje, dusi i w końcu topi w wannie. Jej dwaj młodzi synowie prawdopodobnie byli w pobliżu.

W czerwcu 2005 roku Mohammed zostaje skazany na dożywocie za morderstwo z bezwzględności i egoizmu. Dwoje dzieci zamieszkuje z matką Ramony.

W następnym roku Federalny Trybunał Sprawiedliwości unieważnia wyrok.

W marcu 2007 r. gazeta "Bild" donosi: Mohamed E. (25) udusił i utopił swoją żonę Ramonę (22). Wyrok: 10 lat za nieumyślne spowodowanie śmierci zamiast dożywotniego więzienia za morderstwo. Zabił, ponieważ chciał dopiąć swego - orzekł sąd okręgowy w Berlinie. Jego żona, która zawarła małżeństwo zgodnie z prawem islamskim, sprzeciwiła się jego woli, ponieważ chciała odwiedzić kuzynkę.

Co to jest zabójstwo honorowe?

Morderstwo dla honoru jest morderstwem w imię honoru. Jeśli brat morduje swoją siostrę, aby przywrócić honor rodziny, to jest to zabójstwo honorowe. Według aktywistów, najczęstszymi powodami morderstw dla honoru są:

odmawia współpracy w zaaranżowanym małżeństwie.
chce zakończyć związek.
była ofiarą gwałtu lub napadu na tle seksualnym.
został oskarżony o stosunki seksualne poza małżeństwem.

Obrońcy praw człowieka uważają, że co roku dokonuje się 100 tys. zabójstw honorowych, z których większość nie jest zgłaszana władzom, a niektóre są nawet celowo ukrywane przez same władze, na przykład dlatego, że sprawcy są dobrymi przyjaciółmi lokalnych policjantów, urzędników lub polityków. Przemoc wobec dziewcząt i kobiet pozostaje poważnym problemem w Pakistan, Indie, Afganistan, Irak, Syria, Iran, Serbia i Turcja.