Historia zabójstw honorowych: Fatma S. (2006)

Fatma S.
ur.: 1967 r.
śmiertelnie ugodzony nożem: 20 marca 2006 r.
Miejsce zamieszkania: Hamburg-Eißendorf
Pochodzenie: Turcja
Dzieci: 2 córki (7 i 13 lat w chwili popełnienia zbrodni)
Sprawca: jej mąż Attila (40 lat)

Fatma i Attila pochodzą z tej samej tureckiej prowincji i są sobie "obiecani" w rodzaju wymuszonego małżeństwa z dzieckiem. Najpierw Attila przeprowadza się do Niemiec i pracuje jako spawacz w stoczni. Dostaje niemiecki paszport. Około 1992 roku Fatma również przeprowadza się do Hamburga. Oboje mają dwie córki.

W sypialni rodzinnego mieszkania 20 marca 2006 roku Attila zabija żonę nożem, a następnie odcina jej głowę. Z tym wszystkim idzie na stację benzynową i każe pracownikowi stacji zadzwonić na policję. W areszcie wpada w szał. Dwie córki w chwili zbrodni spały w swoim pokoju i zostały oddane pod opiekę Czerwonego Krzyża.

Ten przypadek można odczytywać jako przypadek psychiatryczny. Narkotyki i leki psychotropowe odgrywają tu pewną rolę. Jednak lekarze zakwalifikowali sprawcę jako niegroźnego.

Przypadek ten można również odczytywać jako zabójstwo honorowe. Attyla był islamistą, obrażał kobiety bez chust jako niewierne. Zmusił swoją żonę do noszenia chusty. Jako motyw swojej zbrodni podał, że chciał się rozwieść zabijając ją. Sędzia zamknął go w zakładzie psychiatrycznym.

Co to jest zabójstwo honorowe?

Morderstwo dla honoru jest morderstwem w imię honoru. Jeśli brat morduje swoją siostrę, aby przywrócić honor rodziny, to jest to zabójstwo honorowe. Według aktywistów, najczęstszymi powodami morderstw dla honoru są:

odmawia współpracy w zaaranżowanym małżeństwie.
chce zakończyć związek.
była ofiarą gwałtu lub napadu na tle seksualnym.
został oskarżony o stosunki seksualne poza małżeństwem.

Obrońcy praw człowieka uważają, że co roku dokonuje się 100 tys. zabójstw honorowych, z których większość nie jest zgłaszana władzom, a niektóre są nawet celowo ukrywane przez same władze, na przykład dlatego, że sprawcy są dobrymi przyjaciółmi lokalnych policjantów, urzędników lub polityków. Przemoc wobec dziewcząt i kobiet pozostaje poważnym problemem w Pakistan, Indie, Afganistan, Irak, Syria, Iran, Serbia i Turcja.